Antes de nada, darche as grazas polo teu comentario.

Dende a miña humilde opinión, penso que non é posible saber cómo dar con esas solucións se non se analiza previamente qué é o que facemos mal, qué recursos están dispoñibles e cómo podemos empregalos.

Sí é verdade que en moitos casos investimos demasiados esforzos na investigación e despois deixamos de lado a aplicación das medidas correctoras.

Pero, ¿de que vale que se propoñan solucións se despois ninguén lles fai caso?

So hai que facer unha pequena proba para darse conta de que non nos interesa -en xeral- pórnos as pilas para tratar de cambiar a situación: ¿cantas persoas cres que leron un ou dous dos documentos que indico na entrada do blog? ¿Pensas que son máis de 10 persoas? E xa non che digo se buscamos a alguén que os lera todos…

¿Cómo vamos a pretender que se consigan as solucións se non queremos coñecer cómo acadalas? ¿Ou é que pensas que deben ser ‘outros’ os encargados de facer ese traballo? Non me creo iso de que un día vai a aparecer todo feito por arte de maxia sen que todos nós nos esforcemos.

Non sei se eras da zona de Verín, pero propóñoche unha cousa: un día quedamos para tomar un café e falamos sobre qué é o que podes facer ti para axudar neste proceso. E eu axudaríache no que estea na miña man para intentar pór esas medidas en marcha.

Por sorte ou por desgracia, o meu traballo consiste en intentar cooperar coa xente (administracións, empresas, asociacións ou persoas físicas) para que “se movan”, e non que se queden agardando a que llo den todo feito. Xa que iso nunca pasará.

Saúdos

PS.- Perdoa polo ‘tocho’.

Non pensas que o DAFO xa é de sobra coñecido?

Que todos, case sen tanto estudio, e sen máis que observar o entorno, coñecemos de sobra os problemas?

Para cando as solucións????